Gülce Edebiyat Akımı

Tam Görünüm: Her Şey Beni Yakıyor
Şu anda Hafif Görüntüleme modundasınız. Sayfayı normal görüntülemek için, buraya tıklayın.
Her Şey Beni Yakıyor

indirdiğin alemde her durakta acı var
delilerin aklını kaybettiği yoldayım
uzaklaşan umutlar iç dünyamda tufandır
günah günah hep günah
ruhumu örseleyen her kötüye sebep ben
tövbenin çeşmesinden içirip beni kandır

kökümden uzanırken yaprağıma göz yaşım
dört mevsimin hangisi daha masum bilemem
akıbet bir köşede dikili bir çift taşım
boşa gelmişim eyvah
nem kaldı bu fanide gelip geri giderken
hangi an vardı ayık kaldı çileli başım

akça verdiğin gönül lekelere boğuldu
dünyanın telaşında kaybettiğim neler var
bir kuru hırs taşırken günahlarım yığıldı
şimdi ah üstüne ah
yürüdüğüm zamanlar dediler çok erken
aşkım şevkim kalmadı efkarımla dağıldı.

dipten gelen dalgalar dayanılmaz yıkıyor
yaktığım gemilerde verdiğin cevher kaldı
avucumda tuttuğum her şey beni yakıyor
öptüğüm güller siyah
ne gidecek benimle benim dostum o derken
dost bildiğim gönülden yılan çiyan çıkıyor

bana baharı verdin mihricanı ben oldum
kuruttuğum gülleri dik dağlarda savurdum
hakikate sen yönelttin kendimi şerde buldum
geçen günlere vah vah
şimdi huzurundayım olan günahımla ben
içimde güller vardı o açmadan ben soldum

Hasan Ulusoy