Gülce Edebiyat Akımı

Tam Görünüm: İnsan sevgisi
Şu anda Hafif Görüntüleme modundasınız. Sayfayı normal görüntülemek için, buraya tıklayın.
İnsan sevgisi
*****
Eş ile dost ile tatlı muhabbet
Halini dil ile söyleyen insan
Acıya boğulup arada sohbet
Ağlayan inleyen,çağlayan insan
*****
Doğduğu an kalır nefes nefese
Ağlayınca acısı dolar genize
Emdiği sütü de helal temizse
Beslenen,uyuyan,büyüyen insan
****
El bebek gül bebek tatlı mı tatlı
Kucaktan kucağa uçar kanatlı
Anaya babaya öyle kenetli
Öpülen okşanan ballanan insan
****
Sokakta oynarkan kapar huyunu
Mızıkçlık eder kopar oyunu
Umut ile büyür atar boyunu
Ekilen dökülen serpilen insan
****
Okulun çağları başlar sırada
Öğretmen nedense haşlar arada
Sınıfta kalınca yaşlar derede
Okuyan öğrenen belleyen insan
******
Gençliği kanında delice akar
Birine yanarda birini yakar
İlk göz ağrısına böylece bakar
Özünden, yürekten gönülden insan
******
Taktıysa bir yoldaş eğer koluna
Ekmeğin kavgası çıkar yoluna
Deli gibi koşar sağı soluna
Çalışan çırpınan,sağlayan insan
******
Gurbete düşerse işler çelişir
Hasretlik içinde durmaz yılışır
Yılda bir olsa yarla buluşur
Gözleyen bekleyen özleyen insan
*******
Arada namerde muhtaç düşer de
Bu hali onu çok yakar içerde
Hayat fırınında öyle pişer de
Kızaran,kavrulan tatlanan insan
*******
Sırası geldikçe her şeyi sezer
Gün gelir uslanır gün gelir azar
Acıyla evlada bir mezar kazar
Övünen, yırtınan,dövünen insan
*****
Bazen bir felaket evler göçürür
Duramaz yerinde yardım uçurur
Yürekten yüreğe sevgi taşırır
Üleşen,paylaşan,sevişen insan
****
Doğası gereği günaha biner
Kim demiş yaptığı İçine siner
Zamanla tövbe der yanlıştan iner
Arlanan,yalvaran,yakaran insan
******
Sonunda mutlaka beli bükülür
Geçmişi anar da yaşı dökülür
Yavaşça ölümden artık ürkülür
Koşuşan, yarışan, yorulan insan
******
Kavuşur elbette toprak altına
Ezelinde bu yazıldı bahtına
Duam odur cennetteki tahtına
Sunulur, kurulur,oturur insan


Aykırİ-Cahit Telkök 27-10-2011