Gülce Edebiyat Akımı

Tam Görünüm: Dokunduğu şeyleri şiire dönüştüren büyücü…
Şu anda Hafif Görüntüleme modundasınız. Sayfayı normal görüntülemek için, buraya tıklayın.
Dokunduğu şeyleri şiire dönüştüren büyücü…

Gazanfer ERYÜKSEL



İlhan Berk’in anısına saygıyla… (18 Kasım 1918-28 Ağustos 2008)

I
“Şiirimizin uçbeyi, Evliya Çelebisi” der Behçet Necatigil İlhan Berk için, “Kıtalar, kentler, insanlar görüyor, ölçüyor, biçiyor; denizcidir, topograf, tarihçidir. Kısaca görmüş geçirmiş bir seyyah-ı âlem…”

Cemal Süreya, “Yazının tutsağıydı… Şair eleştirmendi” der.

Cahit Sıtkı’nın “Her mısrada bir cıgara yaktırıyorsun” dediği şairdir.

“Elini sürdüğü şeyi şiire çeviriyor” sözü Memet Fuat’a, “Yeryüzünde şiir diye bir şey olmasaydı İlhan Berk onu icat ederdi” ifadesi ise Turgut Uyar’a aittir.

II
Bir şair niye resim yapar? Resim yapan şairlere sorsak ne hoş yanıtlar alırız kim bilir?
Nazım Hikmet, İlhan Berk, Oktay Rıfat, Engin Turgut, Turgay Kantürk benim bir anda hatırladığım şairler…

Benim gibi resim sanatına hayran bir şiir yolcusu için resim, ışığın ve gölgenin renklerle dansıdır. Dönüp de geriye baktığımda harflerle resimler yaptığımı görüyorum. Resme olan yeteneksizliğimin bir yansıması belki de.

İlhan Berk resim için şunları söylemiştir. “Resim benim dünyan değil. Dünyayı görmeme de engel değil. Resim yapmak beni mutlu ediyor. Hepsi bu.”
Yazı ise İlhan Berk için bambaşka bir zaman boyutudur. “Yazmak mutsuzluktur, mutlu insan yazmaz. Bu yeryüzünü olduğu gibi görmeme engel olan ve bana bu yeryüzünü cehennem eden bu yazmak eyleminden kurtulduğum, mutlu olduğum bir tek şey var: resim yapmak.”
Yazının çilesinden resme sığınmak ve o ışıkta arınmak…  

 III
“Bazı şeyleri sana yazdığımı düşünüyorsan yanılıyorsun. Her şeyi sana yazıyorum.” İlhan Berk.

IV
Her seferinde yeniden, yeniden yazılması harflerin… Teyelli tümceleri, hem kendileri hem de bir başkası olmanın… Anlam, derin bir sızıdır hep yazının hayatında…

V
Yanık acısı Günlük Ağacının… Suskunun izinde tüten…

 VI
“Korkumuzun yönünde seyahat etmeliyiz…” der John Berryman (1914-1972)

 VII
Bir gemisi/teknesi olanın tek iskelesi olurmuş… Yazı denilen okyanustaki harf teknelerin ise düş kıyıları vardır şiire yanaştıkları…

VIII
Suskunun izinde tüten yanık acısı Günlük ağacının…

IX
Her mevsim bir sohbetti
Söyleştiğimiz o söylence…