Tritena:

12 yüzyıl bir halk ozanı Arnavut Daniel tarafından icat edilen sestina’ın değişik bir versiyonudur.

On mısradan teşekkül eder.

İlk dokuz mısra üçerli kıtalar halindedir.

Birinci, ikinci ve üçüncü mısra sonundaki kelimeler onuncu mısraının sonunda aynen yer alır.

Kafiye düzeni …A... B… C, …C… A… B,… B.. C.. A,... A,B,C şeklindedir.(Osman ÖCAL)

Ey Yâr(TRİTENA- ARNAVUT KÖKENLİ)

Uçar bulut bulut, kar gibi sevgi
Ne rüzgâr dağıtır ne söner bende;
Boğar da efkâra gelmez mi o yâr?

Tahtımın sultanı, bahtıma gül yâr
Konup yanağında gülmezse sevgi;
Kalmam bu diyardan giderim ben de.

Bir gurup hatıran kalmıştı bende,
Gün batımındayım her akşam ey yâr;
Yıldızlar nefesim, kanarken sevgi.

Bende hüzün, bende hasret, sevgi bende ey yâr.

Osman Öcal

ANTALYA GÖRDÜM (Arnavut-Tritena)

Mancınıkla denize atılanları gördüm
Şelâleyle konuştum Uçarsu denen yerde
Alev sardı Saklıkent gölgesinde gölgemi.

Aspendoslu Belkıs’a âşık ettim gölgemi,
Falezlerin yanında Yivli Minare gördüm.
Zincirbozan Mehmet’in türbesi aynı yerde.

Demreli Noel Baba hem göktedir, hem yerde
Savurdum Akdeniz’e dolunayda gölgemi
İlyada Destanında yanan taşları gördüm.

Gerçek oldu vasiyet: Gördüm yerde gölgemi.

Mustafa CEYLAN