Gülce Edebiyat Akımı

Tam Görünüm: Sensiz Nasıl...
Şu anda Hafif Görüntüleme modundasınız. Sayfayı normal görüntülemek için, buraya tıklayın.


Ah, can!
Yürek sesim,
bütün olduğum öbür yanım...
Gül yüzüne doyamadığım,
döşümde belediğim bebeğim, nerdesin?

Sevdiğim
her şeyim…
Okyanus yüreğine sal beni, sal ki;
med vakti duygularım çağlasın.
Dizlerine kapanan başım
sevgisine ağlasın,
sarsın, bağlasın kolların bu öksüzü, ne olur!

Her zaman ve şartta sevdiğim
aşkım,
can özüm, yârim;
anafor gibi kaynıyor yüreğim.
İçimde ki dal budak sarmaşık;
kök salmışsın sevginle coşuyorum…

Öyle bir sevda ki, doruklarda yer tuttu.
Bir sen varsın,
bir tek sen...
Seni uzakta düşünemiyorum!
Sinemin bebeği; içim yanıyor,
ödüm kopuyor…
Bulmuşken serap olsun istemediğim;
yüreğim titriyor,
özlemin kanıyor gözlerimde!

Bahar kokulu,
yüreğimin sahibi, sevdam;
sevgim seni kuşatmışken
sensiz nasıl olurum? !

Refika Doğan-Antalya 2006